การสร้างความสัมพันธ์

“มนุษย์อยู่เพียงลำพังโดดเดียวในสังคมมิได้” เมื่อที่เราเป็นบุคคล เราจึงอยู่ร่วมกับผู้อื่นในเชิงรูปแบบเป็นกลุ่มหรือเป็นสังคม เมื่อกล่าวถึงความสัมพันธ์เราอาจจะนึกถึงความสัมพันธ์สองรูปแบบ คือ 1. ความสัมพันธ์กับวัตถุ และ 2. ความสัมพันธ์กับบุคคล ซึ่งทั้งสองความสัมพันธ์ที่ได้กล่าวไว้มีความแตกต่างแบบสิ้นเชิง ฉะนั้นมันแตกต่างอย่างไร?

            ก่อนอื่นผมจะพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์กับสิ่งของ การสร้างความสัมพันธ์กับสิ่งของเป็นการความสัมพันธ์ที่ไม่มีอิทธิพลกับชีวิตของเรา และมันเป็นแค่วัตถุที่เป็นเครื่องมือในการใช้งานของเรา และเราสามารถเป็นเจ้าของของมันได้ตลอดเวลา เช่น เมื่อผมเข้าไปดูของที่ร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง ผมรู้สึกชอบเสื้อนั้นมาก ก็เลยผมอยากได้มันเป็นของส่วนตัวโดยซื้อด้วยเงิน ดังนั้นการสร้างความสัมพันธ์นั้นก็ขึ้นกับตัวเผมเองกับสิ่งของโดยยึดตัวผมเป็นหลัก

            เมื่อเราเปลี่ยนความสัมพันธ์จากสิ่งของถึงความสัมพันธ์กับมนุษย์ เป็นความสัมพันธ์อยู่บนพื้นฐานแห่งความศักดิ์ศรีและคุณค่าของบุคคลนั้น ซึ่งเป็นความสัมพันธ์แตกต่างจากความสัมพันธ์กับสิ่งของอย่างมากมาย เพราะว่าตัวผมเองกำลังสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลที่มีชีวิต มีสติปัญญา และมีน้ำใจอิสระ ยิ่งกว่านั้นบุคคลนั้นมีจิตวิญญาณต่างหาก ดังนั้น เมื่อเราพบปะคนใดคนหนึ่งที่เราอยากรู้จักเขา เราทำความสัมพันธ์เหมือนกับสิ่งของไม่ได้อีกแล้ว เราจำเป็นต้องเปลี่ยนความคิดว่า บุคคลนั้นเขาก็เหมือนเราทุกอย่าง และเราต้องเคารพสิ่งที่เขาเป็น และการสร้างความสัมพันธ์กับคนตั้งอยู่บนพื้นฐานการสนทนา และการสนทนาก่อให้เกิดความเข้าใจระหว่างทั้งสองฝ่าย ผ่านทางสนทนาทำให้เราได้รู้จักเขา และอาศัยกาลเวลาจะทำให้ความสัมพันธ์นั้นยิ่งวันยิ่งสนิทสนมมากยิ่งขึ้น จะทำให้เรามีความสุขสงบในการดำรงชีวิตของเรากับคนอื่นในสังคมด้วย

            นับตั้งแต่เราอยู่ในครรภ์มารดาเราก็มีความสัมพันธ์กับแม่แล้วเพื่อเราจะมีชีวิต เมื่อที่เราลืมตามองโลกใบนี้ความสัมพันธ์นั้นก็ติดกับตัวเราแต่ละคนแล้ว ทุก ๆวันเราต้องเริ่มต้นใหม่กับสิ่งใหม่ สิ่งใหม่นั้นล้วนเป็นของประทานจากพระเจ้า โดยผ่านทางความสัมพันธ์กับสรรพสิ่งที่พระเจ้าสร้างไว้ เราสามารถสัมผัสกับความรักของพระเจ้า ดังนั้นเราจึงมีความสัมพันธ์ที่อยู่เหนือธรรมชาติ คือความสัมพันธ์พิเศษกับพระโดยผ่านทางเพื่อนพี่น้องของเราเอง